Τι δουλειά έχει μια μεταφράστρια σε μια θεατρική ομάδα;
Σκέψεις από την πρώτη εμπειρία συμμετοχής μου σε μια θεατρική ομάδα.

13615071_10153988137704877_6905666774941098732_n

της Ντίνας Τυροβολά

«Ἐν ἀρχῇ ἦν ο λόγος». Ας πούμε ότι λόγω χαρακτήρα/δεξιοτήτων αρχικά, και λόγω επαγγέλματος συνακόλουθα, έχω μια άνεση με το λόγο. Αυτό σημαίνει ότι μου αρέσει να διαβάζω, προσέχω τη σύνταξη, την έκφραση, τα νοήματα και μου είναι εύκολο να μαθαίνω λόγια, εύκολο και ευχάριστο. Ξέρω τι να τονίσω, πώς ν’απευθυνθώ, κ.λπ., κ.λπ. Μπορώ όμως να μιλώ και να κινούμαι ταυτόχρονα; Όχι να κινούμαι όπως να ’ναι, αλλά με νόημα, σε σχέση με αυτά που λέω. Εδώ σε θέλω κάβουρα. Επιπλέον, μπορώ να επινοήσω εικόνες, κινήσεις, συσχετισμούς με τα άλλα σώματα, δηλαδή να συνδέσω λόγο και σώμα και το σώμα μου με άλλα σώματα;

Σε μια ομάδα που δουλεύει με αυτοσχεδιασμούς και προσπαθεί να «αυτοσκηνοθετηθεί», το βάρος πέφτει πολύ στο άτομο και στην ομάδα. Η οδηγία είναι να μην περιγράφω, να μην κάνω παντομίμα, να μην σκέφτομαι, να μην λογοκρίνομαι, να λειτουργώ με βάση το παρόν, να ακολουθώ τη ροή της ομάδας, να αφουγκράζομαι, να μην κάνω πως κάνω κάτι, αλλά να το κάνω, να λειτουργώ τεχνικά, αλλάζοντας επίπεδο, ταχύτητα και ποιότητα στο σώμα και στην κίνησή μου, να μην κάνω κάτι, να γίνομαι αυτό το κάτι. Δεν ξέρω πώς ακούγεται, αλλά για μένα; πανδύσκολο.

Όλα ξεκινούν από το κεφάλι μου, πρέπει να σκέφτομαι τι θα κάνω τώρα, τι θα κάνω μετά, δεν μπορώ να επινοήσω εικόνες και κινήσεις, μόνο λόγο. Αυτή ήταν η πρόκληση για μένα, και το κλειδί; Εφόσον δεν είχα προηγούμενη εμπειρία ή εκπαίδευση: δουλειά, δουλειά, παρατήρηση, τήρηση των οδηγιών, συγκέντρωση, και διάβασμα, μετατροπή του κειμένου και του νοήματος σε κτήμα μου. Άργησα αρκετά να αντιληφθώ τι γίνεται και πως όταν κάνεις κάτι δικό σου, αυτό σου αποκαλύπτεται μόνο του. Διάβασα και συνεργάστηκα, εμπιστεύτηκα τους άλλους, δοκίμασα και απέτυχα πολλές φορές, κουράστηκα πολύ και άλλο τόσο το χάρηκα.

Έκανα κάποιες σκέψεις για τη διασημειωτική μετάφραση και τη μετάφραση γενικά. Είχαμε ένα μάθημα στο πανεπιστήμιο για τη διασημειωτική μετάφραση, τη μετάφραση δηλαδή από ένα σύστημα σημείων σε ένα άλλο. Αυτή πραγματεύεται το ερώτημα: Μπορούμε να μεταφράσουμε ένα λογοτεχνικό κείμενο σε κινηματογραφική ταινία, ένα ποίημα σε γλυπτό, έναν πίνακα από τη ζωγραφική τέχνη στην τέχνη του χορού, ή αντίστροφα;[1]. Αισθάνθηκα λοιπόν ότι μου ζητάται κάτι τέτοιο, να μεταφέρω το λόγο σε κίνηση, σε θέατρο, κάτι πολύ ενδιαφέρον, όσο και δύσκολο, κάτι που μπορώ να πω με βεβαιότητα πλέον, απολύτως δυνατό. Βέβαια, ο λόγος είναι εγγενής στο θέατρο, όμως παραμένει στον τρόπο δουλειάς η διαδικασία του διαβάζω ένα κείμενο και το μεταφέρω στη σκηνή. Έπειτα, πρέπει να πω, ακολουθούν κάποια στάδια πολύ οικεία στη μετάφραση. Χρειάζεται ανάγνωση και κατανόηση, σύνδεση νοημάτων μέσα σε όλο το έργο (κείμενο) και έρευνα επί των πραγματολογικών στοιχείων, ποιο το έργο, το είδος του, η εποχή του τότε και τώρα, ο συγγραφέας, οι ήρωες (πάμε σε λογοτεχνική μετάφραση), πώς ερμηνεύω τα νοήματα, τι ήθελε να πει, πώς το κάνω κατανοητό στο κοινό, πώς χτίζω ρόλους (ήρωες στη λογοτεχνία), πώς το στήνω κομμάτι-κομμάτι και ως σύνολο, πώς δουλεύω τις μεταβάσεις μεταξύ κομματιών. Και ποιος είναι ο ρυθμός του λόγου, της κίνησης και της αναπνοής μέσα σε αυτό το πλαίσιο;

Αυτά βασικά και με διάθεση χιούμορ να ομολογήσω ότι το πιο δύσκολο για μένα ήταν να κάνω τη γυναίκα (Ινδιάνα)! Ωστόσο, με χαρά να πω ότι η διαδικασία με ενέπνευσε να γράψω τον πρόλογο του έργου και να ικανοποιήσω ξανά τη διαστροφή μου με τη γλώσσα. Και τέλος, αν και έπρεπε να είναι πρώτο, να ευχαριστήσω τους φίλους μου από τη θεατρική ομάδα και τη σκηνοθέτιδα-εμψυχώτρια Ντίνα Καφτεράνη για την πολύτιμη βοήθειά τους (υπομονή, ενθάρρυνση, κ.λπ.). Ίσως στο εξής να δοκιμάζω και στη μετάφραση να τροφοδοτήσω το λόγο μου περισσότερο από την κίνηση και από άλλα στοιχεία, ήχους, αισθήσεις…

Υ.Γ. Το έργο ήταν «Ο Τζοάν Παντάν και η ανακάλυψη της Αμερικής» του Ντάριο Φο (που έχει τα ίδια «σύμφωνα» με τη Φαραντούρη-αν δεν το πω, θα σκάσω) και παρουσιάστηκε (τμήμα του, το ολόκληρο αναμένεται) από τη Θεατρική Ομάδα του Πολιτιστικού Συλλόγου Ξηροκαμπίου.

[1] Πηγή: Γιάννης Λαζαράτος, Umberto Eco: Διασημειωτική μετάφραση και μετάφραση και επιστημολογία, Εκδόσεις Παπαζήση, 2007

***********************************************************

Like a fish out of water
A translator tries her luck at a theatre group

13615071_10153988137704877_6905666774941098732_n

by Dina Tyrovola

“In the beginning was the Word”. Let’s say that due to my personality/skills on the one hand, and my occupation on the other, I’m good with words, meaning that I like reading, I pay attention to syntax, expression and meaning, and for me, learning a text by heart is a piece of cake and a thoroughly enjoyable task. I understand what needs to be accented, how to address people, etc. etc. But, am I capable of speaking and moving at the same time? Not moving in a random way, but for a reason, with reason, in direct link with what I’m saying. And, last but not least, am I capable of inventing images, movements, my body’s relationship to other bodies, i.e. of linking speech and body and my body with other bodies? Houston, we’ve got a problem!

When your theatre group works with improvisation and self-directed acting, everything relies on the individual and the team. Our director offered us the following guidelines: do not describe; do not mime; do not think; do not censor yourselves; act based on what’s happening now; go with the team’s flow; keep your eyes and ears open; do not pretend to do something, do it; act in a technical way, changing the level of your movement, the speed and the qualities of your body and expressions; do not act, be the person/thing. Could it be any harder? I don’t think so.

In my case, everything starts in my mind, I need to think about what I’m doing now, what I’m going to do next, I feel incapable of inventing images and movements, all I can do is work with speech. A real challenge then! What did I do? Since I had no previous experience or training, I worked a lot, then worked some more, I observed, I followed the guidelines, I read a lot, I embraced the text and all its meanings. It took me some time to realise what’s going on and that when you approach something in your own way, it will open up to you. I read and collaborated, I trusted the others, I tried many things and failed many times, I sweated a lot and enjoyed it all the same.

This also got me thinking about intersemiotic translation and translation in general. One of our courses at the University had to do with intersemiotic translation, i.e. the translation of a sign into another system of signs. It deals with the following question: Is it possible to translate a literary text into a movie, a poem into a sculpture, a painting into dancing or vice versa?[1]. Well, I felt that I was asked to do something similar, to translate speech into movement, into theatre, something very interesting and challenging too, something that –I can be pretty sure now- is absolutely possible. Of course, words are an integral part of theatre, but its method is based on the idea of reading a text and then taking it to the stage. What is more, some of the intermediate steps will sound very familiar to translators: reading and understanding the text, linking meanings throughout the play (cf. text), researching facts and information, the genre, the specific play (cf. text), the period when the story is taking place, the background in general, and its relation to the present, the writer, the characters (cf. literary translation), interpreting the notions, the writer’s intentions, making it easy for the audience to understand, shaping the roles (cf. characters in literature), completing each part separately and the whole, working on the transitions between parts. And what about the role of the rhythm, of the speech, of the movement and of breathing in this context?

Well, that’s all I wanted to say and let me add a funny note to this post: of the various small roles I had to play, the hardest one for me was to play the woman (an American Indian one)! Finally, I’m also very proud to have written the introduction to our play, inspired by our common efforts and another source of satisfaction for a language freak. Last, but not least, I would like to thank my friends in the theatre group and our director-animateur Dina Kafterani for their invaluable help (patience, encouragement, and much more). In the future, I may try injecting more movement, sounds, senses and other extratextual elements into my translations…

P.S. The play was “Johan Padan and the Discovery of the Americas” by Dario Fo and it was performed (part of it, the entire play is coming soon) by the Theatre Group of the Cultural Association of Xirokambi, Laconia.

[1] Source: http://www.dflti.ionio.gr/en/node/2614

Artificial-intelligence-elon-musk-hawking

by Marina Spanou

Machine translation is a very popular subject in the language industry, and, perhaps even more importantly, it is attracting increasing interest from the investor and startup world. What is machine translation after all? A friend or a foe? Something out of a science fiction movie or the new technology around the corner? And what does this all mean for professional translators and the translation industry as a whole?

A few months ago I attended the Interpretation and Translation Conference in Hilversum. There were many interesting presentations and discussions on several hot potatoes in the sector. However, in line with the increasing tendency in translation conferences lately, there was a definite emphasis on translation technology and tools. The conference included a “CAT fight” between three different translation tools, presentations by Lilt (which I must admit I really liked) and Matecat, two of the newest translation tools in the market, and a fascinating speech by TAUS founder and tech lover Jaap van der Meer, in which he outlined his forecast about the future of the translation profession (spoiler alert: it’s not looking good for human translators). Even the keynote by FIT’s President included a subtle reference to machine translation and how in his view it will never replace humans.

This emphasis on translation technology and the increasing number of translation and interpreting tools launched by both “dinosaurs” in the sector, such as Google, and new startups such as Lilt, goes to show that machine translation is now hotter than ever. More and more new technology is being developed and the old one –such as Google Translate– is being improved at an astonishing pace. The intentionally provocative title of TAUS’s blog “The future does not need translators” says it all: what will be the role of translators in the future and what should we all do about it?

This question is highly controversial: there are always those who hate technology and vehemently declare it will never, never, NEVER replace humans (but how can one be so sure when Google’s AI recently beat the World Go Champion?) and those who insist we all change professions because human translation will soon be a thing of the past. I must admit I’m somewhere in the middle: I don’t believe we should all engage in a campaign against machine translation and further research in the sector, and even if we did, I don’t think it would work. On the other hand, I do believe that humans will only be completely taken out of the equation once AI is in full swing, and by then so many other jobs and professions will have become obsolete that the loss of translation jobs will be a drop in the ocean.

So what do we do in the meantime? First of all, I think we can all agree that this newly awakened interest in translation technology proves once more that demand for translation services is increasing in our globalised world—at a pace that soon won’t be manageable by human translators. Until we are all replaced by machines and ruled by our AI overlords, I think it’s essential we translators try to keep pace with the developments. This doesn’t mean we have to buy all the CAT tools in the market or that we should start using machine translation in our assignments; we just have to admit that we can’t stop the course of technology, as it’s always moving at a pace faster than we can even get accustomed to. Unless you are one of the lucky ones who only translate novels and poetry from a secluded hut in the countryside, invest in a decent CAT tool and learn it well. And perhaps start thinking about whether you are willing to do post-processing, as this trend is definitely on the rise. If you aren’t, perhaps you should start thinking about what role you’d like to play in the future of the sector. But no need to panic just yet: as demonstrated by plenty of videos and articles around the web, machine translation should still only be used to get the general meaning of a text or phrase. Just like you wouldn’t ask a machine to develop your new marketing campaign or do your heart surgery, you shouldn’t ask Google Translate to do your translations.

Yourtranslator at Together 2016 “Developing our Connections”
Relationships, Growth and Technology
Organised by: Elia, 11-12 Feb, 2016, Barcelona

20160211_100552

by Dina Tyrovola

(Παρακάτω ακολουθεί η μετάφραση του άρθρου στα ελληνικά)

It was with great interest and pleasure that we attended Elia’s conference in Barcelona, which focused on the agency-freelancer relationship and took place last month. In this context, Stephen Lank’s keynote speech highlighted the need for a relationship based on trust, which would eliminate any problems caused by the various pre-conceived ideas of both parts regarding each other. The fact that we have a communication problem, while working essentially on communication (languages-translation), is actually an oxymoron, which however can be easily solved if we decide to do so and realize—taking into account the results of a relevant study—that we basically want more or less the same things.

We started with the technology track and the presentation of Omega T’s “Team Project” feature, by Qabiria and Marco Cevoli, who stated that productivity can be improved through the creative use of technology. He explained his team’s steps and the problems they were faced with while creating the “Team Project” feature at Omega T, as well as how they managed to overcome those difficulties by using open source software and various tools. A great example of how the development of technology and users’ skills lead to more and more complex, but user friendly and effective products.

20160211_122729

In the next presentation, Christian Weih (Across Systems) suggested another way to approach clients, which would include parameters other than just price, i.e. the translation cost. Given the fact that clients know nothing about our profession, which is why they have been comparing translation providers solely based on price so far, we should provide them with more information so that they can compare their suppliers on other terms too, e.g.  certification, quality management systems, how we treat confidential information, what kind of technology we use, explaining that our services may cost more, but we are faster than others thanks to this technology… We have to be clear and transparent, and take the right decisions for them, because if we offer them many choices, they may get confused; we can even share some internal information so that they can better understand how the business works. Finally, we should try to spot the different types of clients and adjust our strategy accordingly; in any case this strategy should never prioritize price!

As a method of quality assurance, Yamagata Europe has created the tool known as QA Distiller, which was presented by Heidi Van Hiel. This tool makes best use of the Smart Sampling methodology. After setting some criteria regarding the text to be translated (client’s profile, content, language, matches, etc.), Smart Sampling suggests a sample of the original text that contains an ideal mix of all these parameters. The translated sample can then be checked by a reviewer or QA Distiller and the client should be informed. It is a very useful tool that saves time and money, while guaranteeing quality.

Possibly the most interesting presentation of the conference was that of Britta Weber about the acquisition of new clients. Her very useful tips focused mainly on approaching new clients through cold calling. Here are the most important ones: a) the first 10’’ are crucial, b) ask to speak to the Decision Maker, c) ask for the name of the person you are talking to, d) write a script, e) ask clear, precise questions, f) prepare answers to their objections, g) say something about yourself, h) listen more (70%) than you speak (30%), i) find out what their “pain” is. In other words, develop an honest, authentic relationship, insisting on communication.

20160212_143256

The last section was also very interesting, as we got to know what high-end successful freelancers expect from their agency clients and what gave an LSP the X factor in the eyes of agencies. Starting from the first question, freelancers mentioned the following requests: a) limit paperwork, b) personalize emails, c) be responsive, d) know the purpose of the translation, e) know how freelancers work (and the tools, etc.), f) in the case of team projects, share who’s in the team and make sure terminology is consistent, g) set a few technical requirements, as possible, h) be transparent about the agency’s QA process, i) let freelancers know if the deadline is flexible, j) pay fast, without reminders, k) make sure the agency’s PMs are experienced and trained and l) send freelancers the final translation.

In the second part, representatives of four agencies described their processes and expressed their own “requests”: a) some prefer to work with agencies, others with freelancers, b) they ask freelancers to submit test translations, preferably real project texts (up to 1000 words), c) first of all, though, they ask for a degree, references, membership in professional associations and certification, d) they check out all social media profiles (!), e) a minimum 5 year-experience is appreciated, f) good communication and timely deliveries, g) knowledge of CAT Tools and flexibility to learn new ones (sometimes training is offered), h) they look for long-term relationships, i) they organize get-together events and create surveys to get feedback, j) they are looking for freelancers for creative writing projects, k) they expect to be immediately informed of any problems-questions, l) they reward good translators (by raising their rates, offering registration to conferences, etc.).

IMG_5462 (800x600)

However, participants also took this opportunity to interact during the breaks, as well as after the presentations. We got to know our colleagues and had some nice chats in a cool and friendly atmosphere. Everybody seemed to be in a good mood and open to making new contacts, and we also discussed things other than just professional info and concerns. It seemed that many countries (mostly European ones) and many companies (small, medium, large) were represented, but also a large number of (more or less experienced) freelancers attended the presentations. Networking was therefore absolutely successful and we would highly recommend any members of the translation industry to participate in such events, as, besides making new contacts, one can learn more about the current state, but also the future of the business worldwide.

 

*********************************************

Το Yourtranslator στο Together 2016  “Developing our Connections”
Relationships, Growth and Technology
Διοργάνωση: Elia, 11-12 Φεβρουαρίου 2016, Βαρκελώνη

20160211_100552

της Ντίνας Τυροβολά

Με μεγάλη χαρά και πολύ ενδιαφέρον παρακολουθήσαμε πριν λίγες μέρες το συνέδριο της Elia στη Βαρκελώνη, το οποίο επικεντρώθηκε στη σχέση μεταφραστικών γραφείων και freelance μεταφραστών. Ήδη στην εναρκτήρια ομιλία του, ο Stephen Lank τόνισε την ανάγκη ανάπτυξης μιας σχέσης εμπιστοσύνης που θα καταλύσει τα προβλήματα που δημιουργούν οι διάφορες αντιλήψεις των μεν για τους δε. Σε έναν κλάδο με αντικείμενο ουσιαστικά την επικοινωνία (γλώσσα-μετάφραση), φαίνεται να υπάρχει –παραδόξως- πρόβλημα επικοινωνίας τελικά, το οποίο μπορεί να λυθεί αν και τα δύο μέρη αποφασίσουν να το λύσουν, αφού άλλωστε, σύμφωνα με σχετική έρευνα, δεν διαφέρουν τόσο πολύ τα θέλω τους.

Από τις παράλληλες θεματικές διαλέξαμε την τεχνολογία και την παρουσίαση του Omega T “Team Project” feature, από την Qabiria και το Marco Cevoli, ο οποίος μίλησε για τη βελτίωση της παραγωγικότητας των μεταφραστών μέσω της δημιουργικής χρήσης της τεχνολογίας. Με τη χρήση λογισμικού ανοιχτού κώδικα και πολλών εργαλείων μάς εξήγησε τα βήματα της ομάδας του, τα προβλήματα και τον τρόπο επίλυσής τους, για τη δημιουργία της δυνατότητας “Team Project” στο Omega T. Όταν η τεχνολογία και οι χρήστες της εξελίσσονται διαρκώς και δημιουργούν ολοένα πιο σύνθετα, πλην εύχρηστα και αποτελεσματικά, προϊόντα.

20160211_122729

Στην επόμενη παρουσίαση, ο Christian Weih (Across Systems) μάς πρότεινε έναν άλλο τρόπο προσέγγισης των πελατών, ο οποίος θα περιλαμβάνει παραμέτρους εκτός της τιμής, του κόστους της μετάφρασης. Με τη λογική ότι οι πελάτες δεν γνωρίζουν καθόλου τον τομέα μας και γι’αυτό μέχρι τώρα συγκρίνουν μόνο τιμές, θα πρέπει εμείς να τους δίνουμε και άλλα στοιχεία για να μπορούν να συγκρίνουν τους προμηθευτές τους, όπως π.χ. αν διαθέτουμε πιστοποίηση, τι σύστημα διαχείρισης ποιότητας έχουμε, πώς διαφυλάσσουμε το απόρρητο των πληροφοριών τους, τι τεχνολογία χρησιμοποιούμε, ότι δεν είμαστε οι οικονομικότεροι, αλλά ίσως οι ταχύτεροι χάρη σε αυτή την τεχνολογία… Πρέπει να είμαστε σαφείς και να παίρνουμε τις αποφάσεις γι’αυτούς, γιατί αν τους δίνουμε πολλές επιλογές, μπορεί να μπερδευτούν, ακόμα και να τους δίνουμε κάποιες εσωτερικές πληροφορίες για να καταλάβουν καλύτερα τις διαδικασίες μας και τον κλάδο. Τέλος, θα πρέπει να αντιληφθούμε και να προσπαθούμε να διακρίνουμε τους διαφορετικούς τύπους πελατών και να προσαρμόζουμε αντίστοιχα τη στρατηγική μας, πάντως η εστίαση να μην είναι ποτέ στην τιμή!

Για τη διασφάλιση της ποιότητας, η Yamagata Europe δημιούργησε το εργαλείο QA Distiller για το οποίο μάθαμε από τη Heidi Van Hiel. Το εργαλείο αυτό αξιοποιεί τη μεθοδολογία του Smart Sampling. Αφού έχουμε θέσει ορισμένα κριτήρια αναφορικά με το προς μετάφραση κείμενο (προφίλ πελάτη, περιεχόμενο, γλώσσα, εσωτερική επαναληψιμότητα κ.ά.), το Smart Sampling μας προτείνει για έλεγχο ποιότητας ένα δείγμα κειμένου από το πρωτότυπο που περιέχει ιδανικά ένα μίγμα όλων αυτών των στοιχείων.

Από τις πιο ενδιαφέρουσες παρουσιάσεις του συνεδρίου ήταν αυτή της Britta Weber σχετικά με την απόκτηση νέων πελατών. Οι συμβουλές της ήταν πολύ χρήσιμες και εστίασαν κυρίως στην προσέγγιση νέων πελατών μέσω τηλεφώνου (cold calling). Συνοψίζουμε τις συμβουλές της: α) Τα πρώτα 10’’ είναι κρίσιμα, β) Ζητήστε τον υπεύθυνο, γ) Ζητήστε το όνομα του συνομιλητή σας, δ) Γράψτε ένα σενάριο από πριν, ε) Κάντε σαφείς, ανοιχτές ερωτήσεις, στ) Προετοιμάστε απαντήσεις στις αντιρρήσεις τους, ζ) Πείτε κάτι για τον εαυτό σας, η) Να ακούτε περισσότερο (70%) από όσο μιλάτε (30%), θ) Βρείτε ποιο είναι το πρόβλημά τους. Εν ολίγοις, αναπτύξτε μια ειλικρινή, αυθεντική σχέση, με επιμονή στην επικοινωνία.

20160212_143256

Η τελευταία ενότητα που παρακολουθήσαμε είχε επίσης μεγάλο ενδιαφέρον, καθώς είδαμε αφενός τι ζητούν οι επιτυχημένοι/ες μεταφραστές/τριες από τις μεταφραστικές εταιρείες, αλλά και τι ζητούν, πώς λειτουργούν οι μεταφραστικές εταιρείες ως προς τους μεταφραστές/τριες. Ξεκινώντας από το πρώτο, επισημάνθηκαν τα εξής «θέλω» των μεταφραστών/τριών: α) όχι πολλή χαρτούρα για συμπλήρωση, β) εξατομικευμένα και όχι μαζικά email, γ) ανταπόκριση σε ερωτήσεις και αιτήματα, δ) γνώση του σκοπού της μετάφρασης, ε) γνώση του τρόπου εργασίας των μεταφραστών/τριών (και των εργαλείων, κ.λπ.), στ) ενημέρωση για τους συνεργάτες και φροντίδα για τήρηση ορολογίας σε ομαδικά έργα, ζ) προσδιορισμός τεχνικών απαιτήσεων, η) διαφάνεια ως προς τον έλεγχο ποιότητας, θ) ενημέρωση για τυχόν ευελιξία στην προθεσμία, ι) γρήγορες πληρωμές, ια) έμπειρους και καταρτισμένους PMs και ιβ) την τελική μετάφραση.

Στο δεύτερο μέρος, εκπρόσωποι τεσσάρων εταιρειών μίλησαν για τις διαδικασίες και τα δικά τους «θέλω»: α) άλλοι προτιμούν να συνεργάζονται με μεταφραστικές εταιρείες, άλλοι με freelancer, β) ζητούν δείγματα μετάφρασης από τους freelancer, που προτιμούν να είναι από πραγματικά έργα (έως 1000 λέξεις), γ) ζητάνε πρώτα όμως πτυχίο, συστάσεις, συμμετοχή σε επαγγελματικές ενώσεις και πιστοποίηση, δ) ελέγχουν όλα τα προφίλ στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης (!), ε) επιθυμητή 5ετής εμπειρία, στ) καλή επικοινωνία και έγκαιρες παραδόσεις, ζ) γνώση CAT Tools ή ευελιξία στην εκμάθηση αυτών (ορισμένες φορές προσφέρουν εκπαίδευση), η) επιδιώκουν μακροχρόνιες συνεργασίες, θ) διοργανώνουν εκδηλώσεις γνωριμίας και πραγματοποιούν έρευνες για να πάρουν feedback, ι) αναζητούν συνεργάτες για δημιουργική γραφή, ια) ζητούν να ενημερώνονται έγκαιρα για προβλήματα-ερωτήσεις, ιβ) επιβραβεύουν τους καλούς μεταφραστές (με αύξηση τιμών, εγγραφή σε συνέδρια, κ.ά.).

IMG_5462 (800x600)

Ωστόσο, η πραγματική αλληλεπίδραση στο πλαίσιο του συνεδρίου ήταν στα διαλείμματα και πριν και μετά από αυτό, καθώς οι συμμετέχοντες και οι συμμετέχουσες είχαμε την ευκαιρία να γνωριστούμε καλύτερα και να συζητήσουμε σε ένα άνετο και φιλικό περιβάλλον. Το κλίμα ήταν πραγματικά πολύ καλό και όλοι είχαν διάθεση για νέες επαφές, αλλά και συζητήσεις που δεν περιορίζονταν μόνο στο επαγγελματικό κομμάτι. Η εντύπωση που μου δημιουργήθηκε είναι ότι εκπροσωπήθηκαν αρκετές χώρες (κυρίως ευρωπαϊκές), αρκετές εταιρείες (μικρές-μεσαίες-μεγάλες) και αρκετοί freelancer (με λιγότερη και περισσότερη εμπειρία). Η δικτύωση πραγματοποιήθηκε λοιπόν με πολύ μεγάλη επιτυχία και θα λέγαμε ότι αξίζει σε κάθε περίπτωση η συμμετοχή σε τέτοιες διοργανώσεις, γιατί πέρα από τις επαφές, βλέπει κανείς την πραγματικότητα, αλλά και τις τάσεις στον κλάδο σε διεθνές επίπεδο.